Nowozelandzka "Czarna Mamba" i Majewski

O Nowej Zelandii na przykładzie Olimpiady

Czym się różni NZ od Polski. Otóż w programie pierwszym (podobnie jak u nas są tu 2 główne kanały telewizji publicznej jedynka i dwójka) przez cały czas trwania Igrzysk pokazywano transmisje i skróty z Pekinu. Nie 4 h, nie 5 ale NA OKRĄGŁO, z przerwami na wiadomości i reklamy oczywiście.
Czy można sobie wyobrazić, żeby w polskiej jedynce nie puścili Klanu albo Jaka to Melodia przez 2 tygodnie?
Ale liczby mówią same za siebie. Tutejsi badacze biją na alarm: aż 33% nowozelandczyków prowadzi nieaktywny tryb życia (oznacza to, mniej niż 2,5 godziny wysiłku fizycznego w tygodniu:).

Staglands

Jakiś czas temu byliśmy w miejscu, które właściwie trudno zaklasyfikować. Z niczym podobnym się w Polsce nie spotkaliśmy, a i pytani Kiwusi też nie potrafili powiedzieć jak to właściwie nazwać.
Jakby rezerwat przyrody połączony z farmą zwierząt, takie zoo ale jedynie z lokalnymi gatunkami i właściwie na wolności. Do tego jeszcze pozostałości po osadzie chyba jakiejś kopalni.
Dzieciom i nam staruchom bardzo się podobało. Sami popatrzcie.
Tymek trzyma torebkę z karmą dla tutejszych zwierzaków. Można było karmić wszystkie oprócz ryb.

Miejsce na piknik, można sobie także pogrillować.

Jakaś dziwna odmiana świń, żeby nie było, trzoda chlewna w NZ jest podobna do naszej. To tylko jakieś okazy zoologiczne dla zwiedzających.


Ptaki można było karmić prawie z ręki.




A tu pozostałości z jakiejś osady.




Bydło i rogacizna.


Nie wsytarczyła karma i buziaki...

Jelonkowi najbardziej smakowały stare sznurówki Mariusza. Kiedy on wreszcie pozbędzie się tych butów (kupione 5 lat temu w Stanach na wyprzedaży za $9,90).

Wziął i wyrwał, bezczelnie resztę karmy i wyżarł z torebki.



czarne..

i białe

I znowu Te Papa

Mądre miny.

I głupie miny.

Maoryska wioska.

W parku za miastem